Obraz fali przedstawiony rolety powyżej jest ogromnym uproszczeniem. W rzeczywistości większość fal nie jest wytwarzana przez jedno źródło, lecz beton przez bardzo wiele niezależnych źródeł drgających w przypadkowych kierunkach z przypadkowymi amplitudami. W takiej sytuacji suma emisji wszystkich źródeł, daje w efekcie promieniowanie całkowicie pozbawione polaryzacji. W fali niespolaryzowanej drgania występują we wszystkich możliwych kierunkach z jednakowym prawdopodobieństwem. W docieplenia pewnych sytuacjach jeden z kierunków drgań może stać się uprzywilejowany i drgania w tym kierunku będą zachodziły bramy bramy garażowe z większą amplitudą niż w innych, co powoduje częściową polaryzację. Gdyby końce wektorów pola elektrycznego dla takiego promieniowania nanieść na wykres, uzyska się rozmazany kształt przypominający wypełnioną okna dachowe elipsę dla fali częściowo spolaryzowanej liniowo, a elipsę z mniejszym wypełnieniem w środku dla fali spolaryzowanej częściowo eliptycznie . Dla polaryzacji częściowej określa się poziom polaryzacji.
Odbicie fali płaskiej okna od płaszczyzny prostopadłej do płaszczyzny rysunku. Składowe p fali znajdują się w płaszczyźnie rysunku, podczas gdy składowe s są do niej prostopadłe oznaczone są kółkami.
Jak przedstawiono wyżej w opisie i na rysunkach każdą falę spolaryzowaną, zarówno liniowo, kołowo jak i eliptycznie można przedstawić jako złożenie dwóch fal o jednakowej częstotliwości drgających w kierunkach wzajemnie prostopadłych i prostopadłych do kierunku rozchodzenia się fali. Każdą spolaryzowaną falę można przedstawić także jako sumę fal spolaryzowanych kołowo. Fala spolaryzowana liniowo jest sumą fali spolaryzowanej lewo- i prawoskrętnie.
Polaryzacja eliptyczna jest ogólnym stanem polaryzacji, dlatego by opisać polaryzację można posłużyć się elipsą w przypadku fali elektromagnetycznej elipsa ta odpowiada torowi końca wektora pola elektrycznego. Podobnie jak elipsę można opisać różnymi równaniami, tak i polaryzację można opisać w różny sposób. Oprócz wyżej podanego parametrycznego równania zależnego od współrzędnych (X i Y), często parametrami opisującymi polaryzację są: kąt pomiędzy osią X i główną półosią elipsy (ψ) oraz współczynnik eliptyczności, czyli stosunek głównej i mniejszej półosi elipsy (ε). Czasami używa się też współczynnika kąta eliptyczności (χ) obliczanego jako arkus tangens ε.(szczegóły w artykule elipsa). Na schemacie obok oznaczono poszczególne parametry.
